บทนำ
อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยคิดว่าสามีของเธอจะเกลียดเธออย่างลึกซึ้ง ภายในการแต่งงานสองปีเขานอนกับเธอเพียงครั้งเดียวและไม่เคยอยู่กับเธอตลอดทั้งคืน ความอ่อนโยนทั้งหมดของเขามอบให้กับผู้หญิงคนอื่นแอนเดรีย
เมื่อเธอตัดสินใจที่จะเลิกแต่งงานนี้เธอก็พบว่าเธอตั้งครรภ์ ไม่อยากเสียลูกไป เธอเลือกที่จะซ่อนการดํารงอยู่ของมัน
แต่เมื่อเธอเตรียมข้อตกลงการหย่า เฮนดริกซ์ปฏิเสธที่จะเซ็นชื่อเขา...
บท 1
ตั้งครรภ์หกสัปดาห์
ฉันตัวแข็งทื่อเมื่อฉันอ่านข้อความรายงานอัลตราซาวด์ เราทำกันแค่ครั้งเดียว เป็นไปได้อย่างไรที่จะตั้งครรภ์ง่าย ๆ แบบนี้?
ตอนนี้ฉันควรทำอะไรดี?
ถ้าฉันบอกเฮนดริกส์เขาจะระงับการหย่าเพราะเรื่องนี้ไหม? ไม่ ไม่แน่นอน แต่เขาจะคิดว่าฉันน่ารังเกียจและพยายามใช้เด็กขู่เขา
ฉันทิ้งความกังวลไว้ก่อน และยัดรายงานลงในกระเป๋าแล้วออกจากโรงพยาบาล
มีรถเมย์บัคสีดำแวววาวจอดอยู่นอกโรงพยาบาล โดยหน้าต่างเปิดแค่เสี้ยวเดียว จากด้านนอก จะมองเห็นชายคนหนึ่งท่าทางเย็นชานั่งอยู่บนที่นั่งคนขับ
แน่นอนว่าผู้คนที่สัญจรไปมาหลายคนต้องประทับใจกับฉากของชายหนุ่มรูปงามที่ขับรถหรู
เฮนดริกส์ โรเบิร์ตเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นคนรวยและมีเสน่ห์ อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปหลายปี ฉันก็ชินกับสิ่งที่เห็นเป็นปกตินี้แล้ว โดยไม่สนใจผู้คนรอบๆ รถ ฉันก็ขึ้นไปนั่งในที่นั่งผู้โดยสาร
ตอนแรกชายคนนั้นกำลังหลับตาอยู่ แต่เมื่อเขาสังเกตถึงการเคลื่อนไหวบางอย่าง เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยและถามด้วยเสียงอันต่ำโดยไม่สนใจแม้แต่จะลืมตา “เสร็จแล้ว?”
"ใช่!" ฉันพยักหน้าและยื่นสัญญาที่ลงนามโดยโรงพยาบาลให้เขาและพูดว่า "ริชาร์ดฝากทักทายคุณด้วย!" ตอนแรกฉันต้องเซ็นสัญญาของวันนี้ เองแต่ฉันได้พบกับเฮนดริกส์ระหว่างทาง ใครจะไปรู้ด้วยเหตุใดเขาจึงตัดสินใจส่งฉัน
"เธอจะรับผิดชอบเคสนี้เต็มตัว!" เฮนดริกส์ไม่ใช่คนช่างพูด หลังจากสั่งแล้ว เขาก็สตาร์ทรถโดยไม่สนใจสัญญาที่ฉันให้ไว้
ฉันพยักหน้าและเงียบ
หลังจากเงียบอยู่นาน นอกจากจะเชื่อฟังและปฏิบัติตามคำสั่งของเขา ฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรอีก
เรากำลังมุ่งหน้าไปยังตัวเมืองและเป็นเวลาเย็นแล้ว ถ้าเขาไม่อยากกลับวิลล่า เขามีแผนจะไปที่ไหน? ฉันเต็มไปด้วยความอยากรู้ แต่ฉันเก็บเงียบตลอดการเดินทางเพราะฉันไม่เคยเริ่มถามเกี่ยวกับชีวิตของเขาก่อนเลย
รายงานอัลตราซาวด์เป็นสิ่งเดียวที่ฉันคิดถึงแต่ฉันไม่รู้จะบอกเขาอย่างไรดี ฉันมองเขาด้วยหางตา และเห็นเขามองไปข้างหน้า ดวงตาคู่นั้นคมและเย็นชาเหมือนเช่นเคย
“เฮนดริกส์!” ฉันพูดขึ้น และมือที่ถือกระเป๋าของฉันก็ชื้นเล็กน้อย อาจเป็นเพราะฉันประหม่า นั่นทำให้เหงื่อออกเต็มไปหมด
"จะเอาอะไร?" สี่คำที่ออกมาจากริมฝีปากของเขานั้นเย็นชา และฉันไม่พบอารมณ์อื่นใดในนั้น
เขาปฏิบัติกับฉันแบบนี้มาโดยตลอด ฉันเริ่มที่จะยอมรับสิ่งที่เป็นหลังจากเวลาผ่านไปสักพัก ฉันเก็บความไม่สบายใจไว้ในหัวใจ หายใจเข้า แล้วพูดว่า "ฉัน..." ฉันตั้งครรภ์
ฉันต้องพูดแค่สามคำ แต่ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น ฉันเลยต้องกลืนความกล้ากลับคืนมา
“อันเดรีย มีอะไรเหรอ?” เห็นได้ชัดว่า ในบางกรณี ความอ่อนโยนของใครบางคนถูกกำหนดไว้สำหรับบุคคลเพียงคนเดียว ไม่ว่าจะเป็นความรักที่ลึกซึ้ง หรือความตื่นเต้น ท้ายที่สุด มันมีไว้สำหรับคนๆ เดียวเท่านั้น
ความอ่อนโยนจาก เฮนดริกส์ มีให้สำหรับ อันเดรีย เท่านั้น อย่างที่เห็นได้ชัดจากการสนทนาระหว่างทั้งสอง
ไม่มีใครรู้ว่าอันเดรียพูดอะไรจากอีกฝั่งของโทรศัพท์ แต่มันทำให้เฮนดริกส์เบรกรถกะทันหัน เขาปลอบโยนเธอทางโทรศัพท์ "ได้ ผมจะไปที่นั่นเร็วๆ อยู่ที่นั่นนะ"
หลังจากรับสาย เขาก็กลับมามีสีหน้าที่เย็นชาและเคร่งขรึมขณะมองมาที่ฉัน "ลงจากรถ!"
คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้มีการต่อรอง
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามีพฤติกรรมแบบนี้ ฉันพยักหน้าและกลืนทุกคำที่ฉันตั้งใจจะพูด จากนั้นฉันก็เปิดประตูและลงจากรถ
การแต่งงานระหว่างเฮนดริกส์กับฉันเป็นอุบัติเหตุ และยังเป็นโชคชะตา แต่ไม่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง เฮนดริกส์มีอันเดรียอยู่ในหัวใจของเขาเท่านั้น ในขณะที่ฉันเป็นเพียงของประดับตกแต่งหรือแม้กระทั่งสิ่งกีดขวาง
เมื่อสองปีที่แล้ว ปู่ของเฮนดริกส์มีอาการหัวใจวาย และเขาถูกส่งตัวไปโรงพยาบาล บนเตียงในโรงพยาบาล เขายืนกรานให้หลานชายแต่งงานกับฉัน แม้ว่าเฮนดริกส์ไม่เต็มใจ แต่เขาก็ยังยอมทำเพื่อคุณปู่ของเขา ในขณะที่นายท่านยังอยู่ต่อมาอีกสองปี เฮนดริกส์ก็เมินการมีอยู่ของฉันโดยสิ้นเชิง ตอนนี้เมื่อนายท่านเสียชีวิตแล้ว เขาแทบรอไม่ไหวแล้วที่จะจ้างทนายความให้หย่าในที่สุด
พอกลับมาถึงวิลล่าก็มืดแล้ว บ้านหลังใหญ่ที่ฉันก้าวเข้าไปนั้นว่างเปล่าราวกับบ้านผีสิง อาจเป็นเพราะการตั้งครรภ์ ฉันไม่มีความอยากอาหาร ฉันจึงตรงไปที่ห้องนอนและอาบน้ำก่อนนอน
ก่อนที่ฉันจะหลับสนิท ฉันได้ยินเสียงดับเครื่องยนต์ของรถยนต์แผ่วเบามาจากสนามหญ้า
เฮนดริกส์เหรอ?
เขาอยู่กับอันเดรียไม่ใช่หรือ?
บทล่าสุด
#208 บทที่ 208
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#207 บทที่ 207
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#206 บทที่ 206
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#205 บทที่ 205
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#204 บทที่ 204
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#203 บทที่ 203
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#202 บทที่ 202
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#201 บทที่ 201
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#200 บทที่ 200
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#199 บทที่ 199
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













